Zeis en de kunst van het maaien

zeis2

Prachtig hoe de zeis een ware revival doormaakt. Zo maakt het Zuid-Hollands Landschap ook al gebruik van dit elegante instrument. Het is een passend antwoord op aanmerkelijk minder duurzame opties.

Spijtig genoeg heb ik in het verleden enkele malen gewerkt met een bosmaaier. Je weet wel: een strimmer, maar dan krachtiger. Ik heb een diepe aversie opgebouwd tegen deze contraptie. De redenen zijn op het eerste gezicht voor de hand liggend: onaanvaardbaar lawaaiig, een motor die benzine slurpt en verstikkende uitlaatgassen produceert, een nylon draad die als een razende ronddraait en al het groen aan gort slaat, plastic dat gedurende de slijtage van die draad in het milieu terecht komt, de noodzaak van gehoor- en gezichtsbescherming, bescherming van je schenen tegen rondvliegende nylonrestanten en plantenstengels, de constante vrees dat je de buren gek maakt met jouw herrie en tot slot een gevoel van destructie terwijl je bezig bent. Tot zover mijn observaties als ervaringsdeskundige. Overigens raak ik nooit meer zo’n apparaat aan.

Maar dat hoeft ook helemaal niet, want er is een uitstekend alternatief en dat is natuurlijk de zeis. En die kan alles wat een bosmaaier kan, maar dan zonder bovenstaande nadelen. Maaien in stilte, maaien met aandacht, maaien als ambacht.

Waarom in vredesnaam is de zeis ooit verdwenen, waarom is het een uitstervend ambacht? Nu ja, het is het lot van zoveel ambachten. Als ik de techniek van het zeisen beheers en mijn zeis door de jaren heen met aandacht en liefde onderhoud dan ben ik daarmee nou niet echt een toonbeeld van een consument, nou niet echt een pleitbezorger van economische groei. Nee, dan moet ik een bosmaaier kopen! En benzine! En na een tijdje weer een bosmaaier, want die andere was alweer kapot. En weer een spoel met nylondraad, wat gaat dat spul er snel doorheen zeg.

Zie je het verschil? Het verschil tussen een consumptie-artikel en een stuk gereedschap voor het leven? Tussen zo snel mogelijk het onkruid wegraggen en bedreven de zeis door het gewas halen? Tussen het vullen van een tank benzine en het met aandacht “haren en wetten” van het snijvlak?

De zeis snijdt moeiteloos door het consumptisme dat zo nauw samenhangt met wegwerpartikelen als de bosmaaier. De bosmaaierverkoper weet dat ik te zijner tijd terugkeer voor een nieuwe, dat is inherent aan het product. De zeis is gemaakt om voor lange tijd dienst te doen en vanuit het oude economisch denken en slecht uitgangspunt voor het starten van een zeisenwinkeltje. De klant komt hooguit terug voor een wetsteen… Nu kan je tegenwerpen dat ook een zeis kapot kan. Wellicht, maar het is eigen aan dit soort handgereedschap om er zorgvuldig mee om te gaan. Vergelijk het maar met een houtbewerker wiens perfect onderhouden beitels worden mishandeld door een onkundige amateur. Weinig ambachtslieden die dat kunnen aanzien.

De noodzaak van ingebouwde veroudering van producten, de noodzaak van blijven consumeren, de noodzaak van groei, allemaal elementen van het huidig economisch denken. Een absurde en planeetontwrichtende status quo. In deze tijd van klimaatakkoorden en -verandering past niet langer het kapitalistisch systeem. Het is tijd voor een totale herziening en een prachtige handleiding hiervoor wordt gegeven in het boek “Sacred Economics” van Charles Eisenstein dat geheel in de geest van zijn visie gratis te lezen is. Of bekijk eerst de samenvatting in deze korte film.

Een te verwachten tegenwerping: met de zeis gaat het werk niet snel genoeg, de klus is niet vlot genoeg geklaard. Tijd is geld. Daarmee is de zeis economisch gezien niet goed genoeg. Ten eerste is het nog maar de vraag wie het snelst door de begroeiing gaat, de vermaledijde bosmaaier of de serene zeis, maar het economisch bestaansrecht gaat veel verder dan het behaalde financiële resultaat. Pas als werkplezier, impact op de leefomgeving en alle andere voor -en nadelen van beide maaimethoden zijn afgewogen kun je je conclusies trekken. En in dit voorbeeld is de winnaar duidelijk.

Het voorbeeld van zeis versus bosmaaier kwam op na het lezen van dit artikel en het zeis-enthousiasme van de bewoners van Aardehuis Olst. Maar het is op ontelbare alledaagse zaken van toepassing. Bezem versus bladblazer is een ander voorbeeld, maar er zijn zovele voorbeelden te verzinnen. We omringen ons met overbodige apparaten, overbodige bezittingen, overbodige activiteiten, overbodige conflicten, overbodige scenario’s en komen zo zelden toe aan zaken waar we wel onze creativiteit en aandacht in kwijt kunnen. Revival van het ambacht.

Verder lezen & kijken

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *